علاوه بر وظیفه اصلی یک سیال هیدرولیک که انتقال فشار و توان در سیستم است یک روغن هیدرولیک دو وظیفه مهم دیگر بر عهده دارد روانکاری قطعات فلزی برای جلوگیری از فرسایش آنها و همچنین انتقال حرارت از قطعات سیستم به مخزن هیدرولیک جایی که این حرارت به محیط خارج منتقل می گردد در انتخاب سیال هیدرولیک باید عامل اصلی توجه گردد اول سازگاری آن با حلقه های آب بندی و یاتاقان ها و دوم خواص فیزیکی سیال مخصوصاً ویسکوزیته آن در موارد خاص شاید لازم باشد به دیگر ویژگی های روغن مثلاً مقاومت در برابر آتش یا آلوده کردن محیط نیز توجه شود در سیستم های هیدرولیک که امروز ساخته می شوند معمولا از پنج نوع سیال استفاده می شود سیال بر پایه روغن های نفتی امولسیون ها مخلوط آب و گلیکول سیالات سنتیک و سیالات بر پایه روغن های گیاهی روغن های هیدرولیک ساخته شده بر پایه نفت سیال استاندارد هستند ودر سیستم های هیدرولیکی رایج ترین آن ها به شمار می روند روغن های هیدرولیک استاندارد ارزان هستند و خواص روانکاری بسیار خوبی دارند و با اغلب مواد به کار رفته در حلقه های آب بندی سازگارند ولی این روغن‌ها دو عیب اصلی دارند اولین آتش گیر هستند و بنابراین نمی‌توان از این روغن ها در سیستم های هیدرولیک حرارت زیادی دارند یا شعله با آتش در آن وجود دارد استفاده نمود مثلاً در کارخانه های فولاد سازی نورد ریخته گری و معادن چنین شرایطی حکمفرما است در چنین مواردی باید یک سیال هیدرولیک مقاوم در برابر آتش و حرارت به کار برد عیب دیگر روغن ها بر پایه نفت این است که به محیط زیست آسیب می رسانند وجود این دو در روغن های هیدرولیک که استاندارد سبب شده که صنایع مرتبط با سیستم های هیدرولیکی دو هدف را دنبال کنند ساخت سیستم های کاملا آب بندی و با نشتی های صفر تولید سیالات سازگار با محیط زیست که اولا آن در طبیعت تجزیه پذیر باشند و ثانیاً سمی نباشد.